Spływ  Biebrzą rozpoczniemy 29 km poniżej jej źródeł w miejscowości Lipsk, oddalonej o 15 km od granicy z Białorusią. Początkowo płyniemy bystrym nurtem, nabierającym prędkości wzdłuż lasów, trzcinowisk i brzezin.   Z rzadka mijamy nieliczne wioski, przepływamy pod mostami drogowymi, także i drewnianymi. Biebrza jest rzeką nizinną, silnie meandrując z duża liczbą starorzeczy, odnóg, rozlewisk, zatok i wodnych zastoisk. Charakteryzuje się szerokim korytem, znaczną głębokością i wyraźnym choć nie rwącym nurtem. Na naszej trasie odwiedzamy między innymi Dolistowo ze znajdującym się w tamtejszym kościele dzwonem z 1692 roku, Goniądz - wywodzący swą nazwę od słowiańskiego słowa "gon"- bobrze gniazdo oraz Osowiec z potężnym systemem fortyfikacji niegdysiejszej carskiej twierdzy. Ciekawostką są tu także siedliska bobrów w fosach otaczających twierdzę.  Biebrza nazywana przez niektórych polską Amazonką przebiega przez Biebrzański Park Narodowy. Wyjątkowość BPN polega na tym, że w środku Europy zachował się w pierwotnej formie obszar o powierzchni 200 tys. Hektarów. Obszar dziki, bezkresny słabo zaludniony a miejscami wręcz bezludny stanowiący wyzwanie dla wszystkich żadnych przeżycia niesamowitej przygody z dziewiczą przyrodą. Biebrza jest szlakiem szczególnie atrakcyjnym dla miłośników przyrody i spokoju. Raj odkryją tu dla siebie ornitolodzy, spotykając wiele gatunków ptactwa wodnego i błotnego. Także bardzo bogata jest tu szata roślinna, charakterystyczna dla terenów podmokłych i bagiennych oraz fauna występująca w takim środowisku. Dla niektórych Biebrza może się jednak wydać trasą monotonną ze względu na swe trzcinowiskowo-bagienne otoczenie, rzadko urozmaicone kępami drzew i zarośli. Dodatkową wadą może okazać się także brak bardzo atrakcyjnych pól biwakowych (uwarunkowany charakterystycznym otoczeniem rzeki) z dostatkiem drewna na ognisko oraz mnogość gryzących owadów w sezonie letnim.Kto nie przedkładą wygód nad kontakt z prawdziwie dziką przyrodą, ten na pewno nie przestraszy się opisanych wyżej trudności i uciążliwości szlaku biebrzańskiego i zdecyduje się na wyprawę do największego w Europie środkowo--wschodniej kompleksu torfowiskowo-bagiennego, zachowanego w pierwotnym stanie.

Miłośników ptactwa zachęcam do spływów wiosennych i jesiennych, kiedy to możemy zaobserwować wyjątkową mnogość i różnorodność ornitofauny nie znajdującej jeszcze schronienia w gąszczu szuwarów, trzcinowisk i traw. Bardzo liczne gatunki ptaków przeżywają wiosną okres godów charakteryzujący się ich szczególną aktywnością -jesienią zaś zbierają się do odlotu, tworząc duże zbiorowiska. Przy naszych obserwacjach i wędrówkach pamiętać jednak należy zawsze, aby nie niepokoić żyjących na terenie BPN zwierząt, zbliżając się zbytnio do miejsc ich bytowania, oraz przestrzegać obowiązujących na terenie parku przepisów.