Czarna Hańcza jest dopływem Niemna. Płynie przez Polskę i Białoruś, liczy 141,7 km długość (w Polsce 107,8 km) i posiada znacznie rozwinięte dorzecze o pow. 1916,2 km2 (w Polsce 1612,5 km2). W Polsce płynie przez Pojezierze Wschodniosuwalskie, Pojezierze Sejneńskie i Równinę Augustowską, zrazu z północy na południe, poniżej Suwałk skręcając coraz bardziej na wschód. Jej źródłowe strumienie wypływają na wysokości 245 m n.p.m. ze zboczy wzniesień morenowych leżących na północ od Jeziora Hańcza. Po przepłynięciu przez to jezioro, niewielka i płytka tu rzeka, przedziera się zadrzewionym wąwozem, płynąc aż do stawu w Turtulu, bystro po dnie usianym różnej wielkości głazami. Walorów i atrakcyjności szlaku Czarnej Hańczy nie trzeba chyba zbytnio opisywać, gdyż jest to jeden z najbardziej znanych i reklamowanych szlaków kajakowych Polski. Pod względem kajakowym Czarna Hańcza prezentuje dwa oblicza :ekstremalne i popularne. To pierwsze dotyczy odcinka rzeki między jeziorami Hańcza i Wigry o długości 47 km i spadkach w jego górnej części przekraczających 4%. Wąskie i płytkie koryto o dużej ilości przeszkód wodnych ogranicza zarówno terminy spływów do wiosennych roztopów, jak i ilość osób lubiących uprawiać trekking kajakowy. Zupełnie inny charakter ma rzeka w swoim nizinnym odcinku, który rozpoczyna się od Jeziora Wigry. Każdy kajakarz powinien poznać tą piękną, biegnącą prawie w całości przez obszary rozległej Puszczy Augustowskiej trasę. Od wypływu z Jeziora Wigry Czarna Hańcza całkowicie zmienia swój wygląd, stając się rzeką nizinną o bardzo malowniczym przebiegu. Początkowo płynie przez podmokłe łąki, wijąc się licznymi zakolami, a jej wody przeciskają się przez roślinność przybrzeżną i nawodną, porastającą chwilami cały nurt. Od Wysokiego Mostu kończą się otwarte pola i łąki i Hańcza wpływa do leśnego królestwa Puszczy Augustowskiej, uważanej za największy zwarty obszar leśny w kraju. Najbardziej „puszczański" odcinek rzeki znajduje się między Łośkami a Jałowym Rogiem, gdzie strome brzegi porasta wysokopienny bór iglasty, a koryto meandruje między wysokimi skarpami dzikich, leśnych ostępów. Koło wsi Rygol Czarna Hańcza kończy swój samodzielny bieg, a jej wody płyną dalej Kanałem Augustowskim oraz niewielkim odgałęzieniem naturalnym, nazywanym Szlamicą. Nasz spływ rozpoczynamy w miejscowości  Stary Folwark.  Będąc tu musimy koniecznie odwiedzić znajdujący się na przeciwległym brzegu - w miejscowości Wigry- pokamedulski zespół klasztorny z dominującym kościołem z XVII w. Zakon Kamedułów został osiedlony tutaj przez króla Jana Kazimierza w 1667roku. Obecnie obiekt klasztorny w Wigrach jest zrekonstruowany i udostępniony turystom - trudno pominąć taką atrakcję. Czarna Hańcza od wypływu z jeziora Wigry jest rzeką szeroką, prawie bez przeszkód, wijącą się pośród wspaniałych lasów i posiadającą przez cały sezon odpowiednią do spływów ilość wody.  Niestety w miejscowości Rygol musimy pożegnać Czarną Hańczę, która po kilku kilometrach przekracza granicę z Białorusią i leniwie płynie do Niemna. Od tej pory płynąć będziemy Kanałem Augustowskim, wybitnym osiągnięciem hydrotechnicznym polskich inżynierów z XIX w. Budowę kanału rozpoczęto w 1824 roku, a jego projektantem i budowniczym był generał Ignacy Prądzyński. Po drodze do Augustowa pokonamy 7 śluz w tym jedną dwukomorową w Pniewie i będziemy mieli okazję obejrzeć z bliska wszystkie urządzenia hydrotechniczne. Nasz spływ zakończymy w Augustowie, największej miejscowości w czasie naszej wędrówki. Będąc tutaj  warto zobaczyć zabytkowy budynek dawnej poczty z 1829 r. (ul. Legionów) oraz tzw. "dworek Prądzyńskiego"- biuro budynku administracji z okresu budowy Kanału Augustowskiego (ul. 29-go Listopada), oraz Dział Muzeum Ziemi Augustowskiej poświęconej budowie kanału.